İlk Tüklerin Gerçek Görünümü

İlk ağırlıklar herkesin gömleği çıkarmadan daha iyi görünmesi için yapılmamıştı. Yarışmalar, askeri sınavlar ve sirk gösterileri için araçlardı. Elde edilebilecek her şeyden yapılıyorlardı: Taş, kurşun, ahşap ve daha sonra demir. İşte nasıl göründükleri ve hangileri bugünkü barbel'e sağlam şekilde ulaştı.

Yunan haltere: 1,5 ila 4,5 kg'lık bir işleme ağırlığı ile

En eski nesnelerden ağırlık diyebileceğimiz Yunanlılar. Haltere, yaklaşık olarak MÖ 6. ve 5. yüzyıllara tarihlendirildi. 12 ila 30 cm uzunluğunda taş veya kurşun parçalarıdır ve parmaklar için oyulmuş bir oluk vardır. Günümüzde hayatta kalan örneklerin çoğu 1,5 ila 4,5 kg arasında ağırlık taşır ve bir avuç 9 kg'dan fazla.

Ana kullanımları uzun atlamaydı: Atlet, uçuş sırasında onları ileriye sallayıp geri çekerek mesafeyi uzattı. Ama eski yazarlar da onlarla birlikte yazılı çalışmayı tarif ediyorlar. salıncaklar, salıncaklar, kolları kenara doğru uzatmak. Bu işlevsel olarak ilk dumbbell: Bir elinizle vücudunuzu hareket ettirdiğiniz bir yük.

Çinli taş kilitler ve ilk standart dayanıklılık testi

Çin'de eşdeğer olan Shi suo, bir granit bloğu ve içine oyulmuş bir sapı, bir kelepçe şeklinde. Eğitim parçaları tipik olarak 10 ila 50 kg arasındaydi ve salıncaklar, tek kollu baskı ve yakalamalar için kullanılıyordu.

Daha ilginç olan, taş kaldırmanın yüzyıllar boyunca resmi askeri sınavların bir parçası olması. Bir aday 100 ila 150 kg ağırlığında bir taş kaldırmalı ve belirtilen pozisyonda tutmalıydı. Bu muhtemelen ağırlık sınıfları ve teknikle yapılan ilk belgelendirilmiş güç testi. İlk kez güç tahmin edilmek yerine ölçüldü.

Hint çubukları ve kulüpleri

Hint yarımadasında ağırlıklar farklı bir şekle geldi: 100 ila 120 cm uzunluğunda bir taş veya metal topla yapılmış ahşap veya bambu sapı. A. Gada Bu tip kulüpler genellikle 5 ila 20 kg ağırlığında olurken, çift olarak kullanılan daha kısa kulüpler her biri 2 ila 10 kg ağırlığında olur. Güreşçiler her gün 50 ila 100 kez kafa arkasına salladı.

Asla maksimum yük değil, uzun kolu kullanmak. Top elinizden 80 cm uzaktayken, bir sopanın ucunda 6 kg'lık bir ağırlık vücudunuza yakın tutarak omzunuzu ağırlaştırır. Bu hala omuzları tam bir aralığı boyunca eğitmenin en ucuz yollarından biridir.

Milo of Croton ve ilerici aşırı yüklenme

Eğitim tarihinde en sık tekrarlanan hikaye, Croton'dan Milo'nun her gün aynı danayı bir boğa olana kadar taşıdığını söylüyor. Sözcük anlamında bir kayıt olarak incelemeden geçmez: Bir buzağı yaklaşık 40 kilodan 400 kilodan fazla bir kiloya dört yılda gider ve hiç insan bu kadar hızlı güç kazanmaz. Bir ilke olarak bu tam olarak doğru ve biz şimdi ona ilerici aşırı yükleme diyoruz: Küçük, düzenli atlamalar büyük, nadir atlamaları yener.

Kilise çanlarından dumbbellere kadar.

İngilizce kelime Dumbbell 18. yüzyıldan kalma ve kelimenin tam anlamıyla sessiz bir zil anlamına gelir. Çan çalanlar, çan çıkarılmış bir ip ve karşı ağırlıklı bir platformda çalışırlardı, böylece kule sessiz kalırdı. Adı el ağırlığına geçti ve sıkıştı.

19. yüzyıl küre çubuğu getirdi: Her ucunda boş küre olan çubuklar, kurşun mermi veya kum ile doldurulmuş. Aynı çubuk 45 ila 100 kilodan fazla ağırlıkta olabilirdi. Bu da fuarlarda güçlü adamlar için uyguntu çünkü izleyiciler içindekileri söyleyemezdi.

1902 ve hala kullandığınız standart.

Değişken nokta 1902'de, Amerika Birleşik Devletleri'nde plaka yüklü barbellerin ticari üretimine başlamasıydı. O zaman yük ölçülebilir ve tekrarlanabilir hale geldi: Ne kaldıracağını ve ne ekleyeceğini tam olarak biliyorsun. 1928'de döner kollar geldi. Bu da çakıp temizlemeyi ve sıkarı teknik olarak uygulanabilir kıldı.

Bugünün standartları: Erkeklerin Olimpiyat çubuğu 20 kg ağırlığında, 2,2 m uzunluğunda ve 28 mm tutma kapasitesine sahiptir; kadınların çubuğu 15 kg ağırlığında ve 25 mm tutma kapasitesine sahip 2,01 m uzunluğunda. Kollar 50 mm'dir ve plakalar 25, 20, 15, 10, 5, 2,5 ve 1.25 kg'lık. Bu nedenle en küçük simetrik atlama 2 x 1.25 kg veya 2.5 kg'dır.

Eğitiminiz için hâlâ geçerli olan ne?

• Küçük artışlar. Sıkışmalar ve ölü kaldırmalarda haftada 2,5 kg, baskılarda 1,25 kg ekleyin ve sadece teknik devam ettiği sürece. Bu Milo'nun prensibi gerçekçi bir versiyon.
• Isınma için sallanabiliyor. Ana çalışmadan yaklaşık 5 dakika önce tek bir ağırlıkta 20 salıncak 2 set.
• Omuzları için uzun bir kol. Ağır yan kaldırma yerine, 4 ila 6 kg ağırlıklı bir dumbbell'i bir ucundan tutun ve başınızın arkasında 10 kontrol edilen daireye 2 set yapın.
• Asimetrik yükleme. Çiftçi taşıyıcıları ağırlıklarını tek elleriyle taşıyor. Her tarafı 30 metrelik üç set. Çantayı neredeyse hiçbir şey gibi yüklüyorlar.
• Temel aralıkları. Güç için 3 ila 5 adet 3 ila 6 tekrar; boy için 3 ila 4 adet 8 ila 12 tekrar; 2 ila 3 dakika dinlen.

Ne zaman doktora gitmelisiniz?

Eski aletler tehlikeli değil ama sinyalleri görmezden gelirsen yük tehlikeli. Eğer:

• bir dizi sırasında göğüs basıncı veya ağrı, nefes darlığı veya baş dönmesi hissedersiniz. Hemen durun.
• Ağırlık azaltılmasına rağmen eklem veya sırt ağrısı 2 haftadan fazla sürer;
• Kol veya bacakta karıncalanma, uyuşukluk veya zayıflık hissedersiniz;
• kasık bölgesinde veya göbek başının etrafında bir şişlik fark ederseniz ve bu şişlik zorladığınızda daha da kötüleşirse;
• Kan basıncınız kontrolsüzse (140/90' dan fazla) veya 40 yaşın üzerindeyseniz ve bir yıldan uzun süredir aktif değilseniz ve ağır yük kaldırmaya başlamayı planlıyorsanız.

Kısa versiyonu.

• MÖ 6. yüzyıldan kalma Yunan ağırlıkları, 1.5 ila 4.5 kg, ilk ele alınan ağırlıklardı.
• Çinli taş kilitleri 10 ila 50 kg ve sınav taşları 100 ila 150 kg ilk standartlaştırılmış dayanıklılık testini üretti.
• 5 ila 20 kg'lık Hint kılıçları ağırlıktan değil uzun bir kaldıraçtan çalışır.
• Dumbbell kelimesi 18. yüzyılda çan çaldıkları sessiz çanlardan geliyor.
• 1902'de üretilen levha yüklü barbel ve 1928'de üretilen döner kollar bize bugünün standartlarını verdi: 20 kg'lık bir çubuk ve 2,5 kg'lık atlamalar.